Licht op Verlies blog

Vertrouwen is ook durven doen wat voor jou klopt

2012 01 18

door Marjolijn Meijer

Danieke

‘Doordat ik mezelf kwijt was, voelde ik ook niet of nauwelijks meer. Ik deed veel op de automatische piloot. Mijn dagen gingen aan mij voorbij. Ik leefde niet, maar werd geleefd. Ik verlangde naar vertrouwdheid, maar die was weg. Ik vertrouwde mijn eigen reacties ook niet meer.

Ik beschermde mezelf om niet nog meer gekwetst te worden. Ik trok als het ware mijn ‘duikpak’ aan. Ik dook onder en leefde in mijn eigen wereld en had daardoor met weinig mensen contact, Die dikke extra huls om me heen beschermde me. Als ik eerlijk ben, sloot ik me daarmee van alles en iedereen af.

Gelukkig heb ik geleerd om bewuster te leven. Natuurlijk kan ik niet overal de regie in hebben. Wel heb ik die terug in mijn reacties. Ik leef weer.

Als je jezelf afsluit dan is dat een manier om bij jezelf te blijven. Om te kunnen voelen wat jezelf nodig hebt. Als het afsluiten te lang duurt, of je doet het te hermetisch, dan raak je jezelf juist kwijt. Je kunt jezelf eigenlijk één vraag stellen, waardoor je vanuit die afwezigheid, weer aanwezig bent. ‘Klopt dit, of klopt dit niet?’

Je voelt vanuit je hart. Als je rouwt staat dat hart helemaal open, of juist helemaal dicht. Het open of dicht staan, daar zit de pijn, de rouw. Je beschermt jezelf tegen te grote heftigheid, door je hart tijdelijk af te sluiten. Of je bent zo open voor alles om je heen. Dan lukt het juist niet om jezelf af te sluiten. Alles raakt je wat je meemaakt, het filter is weg.

Wat ik regelmatig in gesprekken hoor is: ‘Ik kan om alles wel huilen. Als ik naar een film kijk, dan ben ik zo in tranen. Als iemand me iets verteld dat me raakt, dan houd ik het niet droog.’ Of juist het tegenovergestelde. ‘Ik kan niet meer meeleven met een ander. Het doet me niets. Het raakt me niet eens meer, ook niet als er aan de andere kant van de aarde door een ramp veel slachtoffers vallen.’

Door je rouw voel je intenser. Alle registers staan als het ware open, waardoor je heftiger kunt reageren. Als reactie daarop sluit je jezelf ook weer af. Je herkent jezelf niet meer in je reactie. Dat voelt vreemd. Beide uitersten zijn gevolgen van je verdriet.

Door jezelf een vraag te stellen, zet je het licht op wat je voelt. Bewustzijn brengt je weer in evenwicht. Door jezelf een vraag te stellen, heb je aandacht voor jezelf. De automatische piloot gaat eraf. De heftigheid van een reactie op je omgeving stopt.

Klopt het, of klopt het niet? Dat is de vraag die je direct weer bij jezelf brengt. En dan midden in de kern ervan. Niet in je gedrag, of je pijn, maar bij je diepere zelf. Daar waar je diep van binnen echt weet of het klopt of niet. Waar je geweten de bron is. Het hart klopt letterlijk. Het geweten klopt in het hart.

Het antwoord is vaak helder. Je hebt van nature vertrouwen in het antwoord dat voortkomt uit dit innerlijk weten. Door de rust van het antwoord in jezelf weet je ook wat je kunt doen. Doen wat voor jouw gevoel klopt.

Annemarie

‘Klopt het of klopt het niet? Door mezelf die vraag te stellen, voelde ik dat mijn schoonvader zijn eigen proces van rouw had. Dat hij de schuld bij mij legde, dat zijn zoon was overleden, dat klopte niet. Zijn pijn, daar was ik volgens hem de oorzaak van. Ik had het gedaan waar hij boos over was. Ik had beter moeten opletten!
Het was beter om even afstand te nemen en begrip te hebben voor zijn pijn. In plaats van mijn woede eruit te gooien en een breuk te veroorzaken.
Het klopte niet wat hij zei. Het zou ook niet kloppen als ik geen rekening hield met zijn pijn.’

Dirk

‘Klopt het? Nee, voelde ik. Mijn collega waarmee ik al jaren samenwerkte vermeed mij. Het was voor ons beiden ongemakkelijk. Ik ben er als eerste over begonnen. Hij durfde dat niet, of het deed hem schijnbaar niets. Het klopte niet en toen ik dat aangaf, brak hij open. Hij vertelde over zijn eigen verlies. Dat werd geraakt door dat van mij. Hij had dat jaren op slot gezet. Ik vertegenwoordigde rouw en pijn en dat wilde hij niet.
We leerden  om eerlijk te zijn naar elkaar. Er groeide begrip.’


Durf jij te doen wat klopt?

Schrijf je in voor onze blog

Alle blogs: