Licht op Verlies blog

Hoe ga jij om met wanhoop?

2012 02 01

door Marjolijn Meijer

Hoe ga jij om met wanhoop?

Door het ervaren van een ingrijpend verlies schud je op je eigen grondvesten. Niets is meer zeker. Niets is meer te vertrouwen en verder leven lijkt soms zinloos. De wanhoop vliegt je aan. Wanhoop is een emotie die je laat verstarren, of die je meesleurt.

Het is zo pijnlijk als je geen grip meer hebt op je leven. Uiteraard weet je dat het leven niet maakbaar is. Dat je crises meemaakt die je niet verwacht had. Als dan die wanhoop toeslaat, kun je dingen gaan doen die je niet wilt.

als je het licht op verlies zet, wordt het lichter

Wanhoop is een emotie die zich snel uitbreidt. Als iemand wanhopig is, wordt de angst en de pijn bij anderen geraakt. Als iemand in een grote menigte in paniek raakt en wanhopig is, dan heeft dat een grote uitwerking. Dit veroorzaakt nog meer wanhoop en paniek.

Er waren 21 dodelijke slachtoffers tijdens de Love Parade in Duisburg, dat plaatsvond op 24 juli 2010. Angst en wanhoop veroorzaakten deze ramp. Wat daar gebeurde was afschrikwekkend, duister en donker. Die uitwerking had het ook op iedere nabestaande. 

Het duurde lang voordat iemand de moed had om het licht op deze catastrofe te zetten. Waardoor het in ieder geval helder zou worden, wat er was gebeurd. Angst belet dat.
De wanhoop van de moeder die haar zoon verloor, doordat hij verdrukt werd in een grote menigte, was groot. Het beeld dat haar zoon zich niet had kunnen redden en vertrapt werd en uiteindelijk omkwam is vreselijk.

Zij zette in een diepgaand proces het licht op wat er was gebeurd. Op haar eigen wanhoop, op haar eigen verdriet, op haar woede. Hoe pijnlijk dat ook was, licht maakt het in ieder geval helder.
Deze moeder vond in de afgelopen anderhalf jaar, door haar eigen verdriet en pijn heen, weer meer grip op haar leven. Haar verdriet is er nog steeds en die blijft. De heftigheid veranderde.

Ze vertelde mij dat als zij haar verhaal kon doen, en alle ruimte hiervoor kreeg, dat ze zich daarna lichter voelde. Dat heeft alles met aandacht te maken. aandacht voor haar zelf, aandacht voor wat er was gebeurd en de aandacht die ze kreeg. Daardoor voelde het (even) minder zwaar. Het perspectief naar een toekomst kreeg een nieuwe kans, dwars door haar intense verdriet heen.

Zij werd zich bewust van haar eigen kracht achter haar gevoel van diepe verontwaardiging. Zij zette deze kracht in met het doel om anderen bewuster te maken. Ze vond een televisieomroep die een documentaire wilde maken over de ramp in Duisburg.

Deze documentaire kwam er en die heeft veel mensen geraakt. Tijdens het interview met haar is, door haar kwetsbaarheid heen, haar innerlijke kracht voelbaar. Zij raakte door haar woorden niet de pijn in anderen, maar het bewustzijn. Zij wekte de wakkerheid, om in het leven dergelijke situaties te proberen om te voorkomen. En als catastrofes toch gebeuren, om dan vooral open te zijn naar elkaar en je hier niet van af te schermen.

Wanhoop, angst en boosheid verduisteren. Bewustzijn verlicht. Ook al weet je dat het licht zetten op iets dat pijnlijk, beangstigend of verwoestend is, een proces is dat altijd doorgaat. Wanhoop, angst en verdriet vragen om bewust te zijn. Dat doe je door aandachtig te zijn en door aandacht wordt het lichter.

Hoe ga jij om met het gevoel van wanhoop?

Schrijf je in voor onze blog

Alle blogs: