Licht op Verlies blog

Het -Ik Ben Goed Genoeg-Gevoel!

2012 10 26

door Marjolijn Meijer

Max (56)

Als ik terugkijk, dan was ik vroeger erg tevreden met mezelf. Een collega floot me soms letterlijk terug met het lied - ‘het is moeilijk om bescheiden te blijven’- dat deed hij om mij er op te wijzen, dat ik net even te ver ging. Dat ik te enthousiast was over wat ik bedacht en bereikt had.

Er is veel veranderd, mijn baan is inmiddels ingenomen door een jongere variant van mijzelf. Ik moest Nico zelf inwerken. Hij deed het ook geweldig, maar wel anders. Ik werd op andere projecten ingezet en die werden steeds kleiner. Uiteindelijk was er gewoon niets meer voor mij te doen.

Ik werd ontslagen om allerlei redenen die ik nog steeds niet begrijp. Ik heb er een bittere nasmaak van. Ik kwam thuis te zitten en vloog soms tegen de muren op. Ik had genoeg energie, maar mijn richting was ik volledig kwijt.

Wat ik me realiseerde was: om in deze economie een eigen bedrijf te starten, dat is geen optie. Een nieuwe baan zoeken, daar maak ik geen schijn van kans. Gewoon te oud. Met veel ‘gedateerde ervaring’ kom je na je 50ste nergens meer binnen.

Het ‘ik ben niet goed genoeg gevoel’ dat ken ik inmiddels ook. Dat gaat over meer dingen dan alleen mijn werk. Het zijn golven van ontevredenheid. Ik kan er niets mee, ze brengen me steeds verder weg van de realiteit. Ze maken me onzeker. De omgeving doet er ook nog vaak een schep boven op als ze dit 'IBNGG-gevoel' bij mij merken. Ik hoor ze dan denken:’Ja, die baan ben je waarschijnlijk niet voor niets kwijt geraakt’...

Inmiddels was ik zo vastgedraaid, dat er nog maar één mogelijkheid was, mezelf uit die negatieve onzekere gedachten losdraaien. Ik heb daar met pijn en moeite hulp bij gevraagd. Via een oud-collega kreeg ik een link naar Licht op Verlies. Verlies is een woord dat eigenlijk niet in mijn vocabulaire voorkwam als het over mijzelf ging. Ik schaamde me ervoor.

Daar zat nu net de draai naar de andere kant: stilstaan en het gewoon maar eens toegeven dat dit dus mijn verlies was. Meerdere verliezen zelfs, mijn baan, mijn ego, mijn dagelijkse ritme en mijn zelfvertrouwen. Inmiddels weet ik in mijzelf sneller het keerpunt te vinden als ik mezelf weer eens vastdraai.

Ik ben een realist geworden en zie wat er nu werkelijk is. Gek genoeg geeft dat me weer uitzicht op wat er allemaal nog wel mogelijk is.

* Max is niet te herkennen omwille van zijn privacy.

Wat past er bij jou?


Iedereen maakt het op den duur mee, het gevoel dat je verliest, dat je iets kwijtraakt. Dat je iemand verliest, of dat je jezelf verliest. Hoe ga je daarmee om, zodat je het ‘Ik Ben Goed Genoeg-Gevoel’ behoudt.

Sta eens even vijf minuten stil. Heb eens aandacht voor jezelf. Zet de timer van je Iphone, of andere mobiel even op 5 minuten. Overweeg dan eens het volgende:

Het LICHT op ... realisme

Als je mag kiezen, wat past er bij jou?

  • Om een pessimist te zijn? 
    Dat je iedere dag weer ervaart, dat je niet goed genoeg bent. Die regelmatig zegt: ‘Dat heb ik weer!’
  • Om een optimist te zijn?

    Dat je alleen de positieve dingen die je op een dag meemaakt onthoudt, om zo je optimistische kijk op je leven te versterken.
  • Om een realist te zijn?
    Dat je toegeeft dat alle ervaringen erbij horen: geluk en tegenslag, winnen en verliezen. Dat je jouw eigen werkelijkheid ziet, zodat kortzichtigheid plaatsmaakt voor ruimhartigheid. Naar jezelf en naar anderen.

Hoe is het nu, na deze 5 minuten aandacht voor jezelf?
Wat past er werkelijk bij jou?

Schrijf je in voor onze blog

Alle blogs: