Licht op Verlies blog

Vertrouwen is in je rouw ook durven om jezelf te zijn

2012 01 11

door Marjolijn Meijer

Annelien

Ik was mezelf kwijt kort nadat mijn partner was overleden. Alles was anders. Iedere dag verliep anders. Mijn reacties waren anders. Was ik toen mezelf? Ik weet het niet. Door het verlies van Maurice verloor ik hem, mezelf en het ritme in de dag. Kortom alles wat mij vertrouwd was.

Door de maanden heen paste ik mij aan. Heftige emoties wist ik te voorkomen. Ik sprak minder over mijn verdriet. Ik verdoofde mezelf. Ik relativeerde, dat iedereen toch een keer iemand verliest. Dat het ‘statistisch’ nog niet zo gek was, om dat voor de eerste keer mee te maken als je net 60 bent. Was ik toen mijzelf? Voor mijn gevoel niet.

Hoe durf ik mezelf te zijn in mijn verdriet?

Vertrouwen is in je rouw ook durven om jezelf te zijn.

 

Als je aan het overleven bent, dan heb je vaak gedrag waarin jij jezelf en ook anderen jou niet meer herkennen. Wat is dan jezelf zijn

Jezelf zijn, is voelen en tegelijkertijd de heftigheid van je emoties in beheer hebben. In plaats van dat zij jou beheersen, of dat jij hen onderdrukt. Naast verdriet zijn er andere emoties zoals boosheid en angst. Deze zijn vaak de oorzaak van je verdriet.

Boosheid op het leven. Op de situatie, of op de mensen om je heen, die je niet begrijpen. Boosheid op collega’s, die gewoon verwachten dat je je werk doet. Boosheid op jezelf, omdat je je niet goed kunt concentreren en daardoor fouten maakt of te weinig opschiet. Boosheid op diegene die overleden is. Waarom heeft hij/zij je in de steek gelaten?

Angst voor de toekomst. Wat staat je allemaal nog te wachten? Houd je het financieel nog vol. Ben je bang om je werk te verliezen, nu privé er anders uitziet? Waarin je voorheen altijd ruggesteun voelde? Die ankers voor balans zijn door je verlies weggeslagen. 

Als je boos, bang of verdrietig bent, dan ben je ook jezelf. Een slot erop zorgt ervoor dat je uiterlijk misschien wel rustig bent, maar van binnen vaak implodeert. Fysieke, emotionele klachten of slapeloosheid zijn vaak het gevolg als je emoties ontkent. Het is de kunst om vanuit vertrouwen deze emoties toe te laten en je tegelijkertijd niet beheerst te voelen door je verdriet, je angst, je woede.

Hoe doe je dat? Door je gevoelens serieus te nemen. Hier uiting aan te geven, vanuit het vertrouwen dat je jezelf hierin niet verliest. Daardoor behoud je je energie. Je herstelt jezelf sneller, nadat je jezelf toestaat om boos of bang te zijn. De ontlading van je pijn door emoties is heilzaam. Je verdriet, je boosheid en je angst ervaar je. Je bent deze emoties niet.

Het is leren om in evenwicht te blijven, ook al word je heen en weer geslingerd. Het is de stuurmanskunst beheersen in de vloedgolven. En je bent verdrietig én je neemt jezelf waar. En je bent boos, én je kijkt ernaar. En je bent bang én je ziet je eigen angst. Er is een dieper zelf waar je altijd vertrouwen in hebt. Die het anker is, waardoor je dit 'overleven' doorstaat en je, door de heftigheid heen, ook weer in balans komt.

In jezelf heb je een innerlijke waarnemer, die met mildheid jezelf alle ruimte geeft. Je hebt juist zoveel verdriet, omdat je zielsveel van diegene die je verloren hebt, houdt. Je mag verdriet hebben én je verliest jezelf hier niet meer in.

Durf jij jezelf te zijn in je rouw?

Om te ontdekken of jij jezelf durft te zijn, bied ik je aan om kosteloos de eerste module van de Licht op Verlies-cursus te volgen. Deze eerste module gaat over het keerpunt -zijn-. Hierin leer je je bosheid, je verdriet en je angst te (h)erkennen.

Schrijf je in voor onze blog

Alle blogs: